« من عاشق سوزوکی‌ام | خانه | جرس »

۱۱ : ۴۳ یکشنبه، ۲ اردیبهشتماه ۱۳۸۶     1 نظر

خوشا شیراز و سد بی‌مثالش

دری‌وری: رفتن پروفسور (بعد از دکترای ترافیک) احمدی‌نژاد به شهر شیراز بس ماجراها داشت، فال حافظ و آبگیری سد سیوند و سلام بر داریوش و خداحافظ کورش و نیز برنامه‌ی ساماندهی نوامیس همه در این برهه‌ی شیرازه صورت گرفت تا خواجه‌ی شیراز به خواب من بیاید و اندکی شعر خود را دستکاری کند. البته حضرتش فرمود مبادا به جای تخلص "حافظ" واژه‌ی منحوس "میخی" را قرار دهی که بنده اطاعت نمودم:

خوشا شیراز و سد بی‌مثالش
که می‌تازد به تاریخ همچو آرش
کند رسوا دروغ غرب بر خلق
نبوده اُهم و وُلتا کاشف برق
بر این اصل همیشه جاودانه
نمرده کورشی در این خزانه
چو بنوشت شیخ* آن بیت کذایی
کجا بود حق کورش را خدایی
یکی را خواب برده پی میراث شرقی
شایدم خماری برده کنار منقل تقی**
کنون ای مردم راضی و هشیار
شوید خشنود که دولت هست بیدار
اگر کورش نباشد ما که هستیم
به روی بارگاهش آب بستیم
که چون استخر نبوده آن زمانه
کند حالی به رسم عارفانه
برو حافظ که دولت در کمین است
از آن می که زدی بی‌شک حزین است
زده فال بر کتابت لیک می‌دان
که ارشاد از شرابت گشته حیران
درآرد دست یار از توی دستت
بکارد مشتکی بر چشم مستت
بنازد زلف یارت را به سختی
چرا بر کله‌اش ساتر نبستی

از اینکه در شعر کلمات سنگین جای خود را به کلمات سخیف مشتک و کله داده، حضرت حافظ به شدت عذرخواهی نموده و فرمودند در این شرایط می‌طلبد که اینگونه جواب تفأل را داد! و اینکه چرا این جواب غزل نیست را به خواب آینده موکول نمود.
============
* شیخ: اشاره به شعر معروف سعدی که "بنی‌آدم اعضای یکدیگرند، که زیراب همدیگه را می‌زنند"
** الگو گرفته از ترانه‌ی "کیو کیو بنگ بنگ" با صدای "گوگوش" و کلام "زؤیا زاکاریان"
حضرت میخ